woensdag 20 februari 2008

 

Al sinds mijn geboorte ben ik een echt Feyenoord kameraadje. Mijn tante Chantal is waarschijnlijk wel een van de grootste fans en zij heeft me dan op mijn geboortedag al aangemeld bij de jeugdafdeling. Inmiddels drink ik uit een Feyenoord fles, slaap ik in een Feyenoord pyama, heb ik een Feyenoord speen en loop ik op Feyenoord schoenen.

Ik hoop dat we dit jaar naar de opendag van Feyenoord in het mooiste stadion van Nederland kunnen gaan, dat lijkt me erg leuk. Misschien mag ik dan ook op de foto met Dirk Kuyt?

JUNIORCLUB ‘DE KAMERAADJES’ 

In 1999 is er ook een supportersclub voor kinderen opgericht. Speciaal voor de Feyenoord Supporters van 0 t/m 12 jaar is er Kameraadjes, de juniorclub van Feyenoord samen met de supportersvereniging. Er zijn al 21.000 Kameraadjes lid! De juniorclub geeft 4x per jaar het blad Kameraadjes uit en organiseert allemaal leuke dingen, zoals gratis naar een wedstrijd van Feyenoord of en rondleiding in het stadion! En je krijgt nog een gratis clubpas ook!

FEYENOORD

Feyenoord is een bijzondere voetbalclub met een rijke historie. Er zijn hoogte- en diepte- punten geweest. In het stukje hieonder zal ik proberen je zoveel mogelijk hierover te vertellen. In deze pagina zal de naam Feyenoord gespeld worden met de letter Y ondanks dat dit vóór september 1973 werd gespeld met de letter IJ (Feijenoord).


Hoe begon het allemaal?

Op 19 juli 1908 werd de club opgericht in café De Keyzer onder de naam Wilhelmina, destijds de naam van onze koningin en de naam van de nabijgelegen kerk aan de Oranjeboomstraat. Op het plein voor de kerk trapte de Feijenoordse (naam van de wijk in Rotterdam Zuid, waarin de Oranjeboomstraat zich bevindt) jeugd geregeld een balletje. Het tenue was als volgt: een rood hemd met blauwe mouwen en een witte broek.

Tijdens het eerste jaar was Wilhelmina nog niet bij een bond aangesloten en speelden dus niet in competitieverband, maar alleen vriendschappelijk. In april 1909 had de club voor een wedstrijd in Capelle slechts zeven spelers, er werden daarom spelers geleend van een andere club uit de buurt. Men besloot na deze wedstrijd de naam van de club te wijzigen in HFC de Hillesluis-Feyenoord Combinatie. De club speelde bij het Afrikaanderplein, in “de put”.

Het eerste kleedlokaal was de achterkamer van De Kleine Concurrent, een snoepwinkel, de huur bedroeg één gulden per week. In 1909 sloot HFC zich aan bij de Rotterdamsche Voetbal Bond (RVB), deze accepteerde echter de naam HFC niet vanwege de beroemde club HFC uit Haarlem. De nieuwe naam werd HFC Celeritas. Men begon in de tweede klasse en promoveerde na één seizoen al naar de eerste klasse.

Het was een tijd van grote veranderingen, want behalve de naam werd ook het tenue gewijzigd. Celeritas speelde in een horizontaal geel-zwart gestreept shirt met witte broek. Ook het kleedlokaal veranderde, men verhuisde naar een lokaal van een café waar de spelers zich rustig konden verkleden.

In 1912 werd Celeritas kampioen en promoveerde naar de NVB (Nederlandsche Voetbal Bond). Omdat in Den Haag al een Celeritas speelde, moest de naam weer veranderd worden. Er moest gestemd worden over de namen: RVV Feyenoord, RVV Het Zuiden, en RVV Mars. RVV Feyenoord kreeg uiteindelijk de meeste stemmen. De clubkleuren werden en zijn nu nog steeds rood-wit shirt met zwarte broek.

In 1913 sloot de vereniging Crescendo zich bij Feyenoord aan  en later kwam er een fusie met DCS (Door Combinatie Sterk). De naam bleef Feyenoord. In 1917 promoveerde Feyenoord naar de eerste klasse B. Dat jaar moest de club het Afrikaanderplein verlaten, omdat er vanwege de voedselschaarste in de eerste wereldoorlog op het plein volkstuintjes werden aangelegd. Op initiatief van J. Barzilay, een rijke zakenman, kreeg Feyenoord de beschikking over een terrein aan de Kromme Zandweg.Na het vierde jaar aan de Kromme Zandweg, promoveerde Feyenoord naar de Eerste Klasse A.

Vanaf dit moment veranderde er veel. Er werd een trainer aangesteld, een terreinknecht en de club werd per openbaar vervoer bereikbaar. Ook speelden dit jaar voor het eerst in hun geschiedenis Ajax en Feyenoord tegen elkaar. De wedstrijd eindigde in een gelijkspel 2-2.

Het ging zo goed met de club, dat er bij belangrijke wedstrijden moest worden uitgeweken naar het Sparta-stadion. In die tijd borrelden er plannen voor de bouw van een nieuw stadion. Op 30 november 1933 keurde de Rotterdamse Gemeenteraad de overeenkomst tussen de gemeente en Feyenoord met 33 tegen 8 stemmen goed.

 De eerste paal van het nieuwe stadion werd op 23 juli 1935 geslagen. De openingswedstrijd vond plaats op 27 maart 1937 tegen het Belgische Beerschot. Feyenoord won met 5-2.

Belangrijke initiatiefnemer en stimulator voor de bouw van dit stadion was de toenmalige (legendarische) voorzitter Leen van Zandvliet.

 Feyenoord is sinds 1921 onafgebroken in de hoogste klasse van het Nederlandse voetbal uitgekomen. In 1924 werd het eerste landskampioenschap behaald na 8 wedstrijden in de Kampioenscompetitie. In 1940 werd Feyenoord voor de vijfde maal landskampioen. Inmiddels was de tweede wereldoorlog uitgebroken en werd het stadion bezet. Kampioenswedstrijden werden vanaf dat moment in het Sparta-stadion gespeeld, en zelfs in Nijmegen en Amsterdam, ook nam Feyenoord het oude terrein aan de Kromme Zandweg weer in gebruik. De competitie ging gewoon door tot de Duitsers in 1944 alle sportwedstrijden verboden. Pas in 1961 werd Feyenoord weer landskampioen.

Halverwege het seizoen 1954/55 werd in ons land het semi-beroepsvoetbal ingevoerd. Er vertrokken te veel spelers naar het buitenland of naar de pas opgerichte Nederlandse Beroeps Voetbalbond. In 1955/56 werd de hoofdklasse gesplitst in een Ere- en Eerste Divisie. Feyenoord kwam zonder problemen in de Eredivisie. In 1956 werd de naam van de vereniging veranderd van RV & AV Feyenoord, zoals de club sinds 1923 werd genoemd, dit vanwege de atletiekafdeling, in Sportclub Feyenoord.

DE KUIP

We hebben het eerder al even gehad over de Kuip, maar nu gaan we in op de historie ervan. De plannen voor de bouw van een stadion dateren uit 1931. De toenmalige voorzitter van Feyenoord, Leen van Zandvliet, vertelde aan een journalist van het NRC over zijn droom, een groot stadion met twee hangende tribunes. Het zou nog zes jaar duren voordat deze droom gerealiseerd werd. Eerst moest er een geschikte locatie worden gevonden. Die vond men aan de Kreekweg (de huidige locatie). Er werd gekozen voor het Rotterdams Architectenbureau   Brinkman en Van der Vlugt. Feyenoordbestuurders en architecten reisden naar Zwitserland, Frankrijk, Italië, Duitsland en Engeland om stadions te bekijken, maar uiteindelijk schijnt een foto van een honkbalstadion in de New York Times de doorslag te hebben gegeven.

In 1937 werd met de wedstrijd Feyenoord – Beerschot het stadion geopend. De bouw van de lichtinstallatie werd gerealiseerd in 1957.

Het stadion was bedoeld voor de thuiswedstrijden van Feyenoord en het Nederlands elftal, maar werd ook gebruikt voor andere sporten n.l. korfbal, speedway, boksen, turnen en atletiek. Er bevond zich toen ook nog een sintelbaan rondom het veld. Het bevrijdingsspel

“De Waterweg heroverd” werd er opgevoerd en later vonden er vele popconcerten plaats, waaronder die van The Rolling Stones en Madonna.

Ook vonden er nare dingen plaats in het stadion. In november 1944 werden er 50.000 mannen bijeengedreven, die later werden weggevoerd naar Duitsland. Ook fungeerde de Kuip als opvangplaats voor evacués na de watersnoodramp op 1 februari 1953.

Op 29 oktober 1991 plaatste het Gemeentebestuur van Rotterdam, De Kuip op de monumentenlijst en kwam men met nieuwbouwplannen, daar e.e.a. in verouderde staat verkeerde. Er werden sponsors gevonden en architectenbureaus. Na afloop van het seizoen 1994 kon de grote renovatie beginnen. Er moest dag en nacht gewerkt worden om gereed te zijn voor de start van het nieuwe seizoen. 

Het originele karakter van De Kuip moest blijven bestaan, maar het comfort wordt enorm vergroot en er is ruimte gekomen voor financieel belangrijke businessfaciliteiten. De bestaande kap boven de hoofdtribune werd verwijderd en vervangen door een volledig rondlopende overkapping. De hernieuwde Kuip werd door Prins Willem Alexander geopend en heeft nog steeds ondanks zijn moderne uitstraling het karakter van De Kuip.

Nieuwste aanwinst van De Kuip is de voetgangersloopbrug die in 1999 in gebruik werd genomen. Deze “traverse” vermindert bij risicowedstrijden het ongemak voor de thuissupporters op het voorplein tijdens de aankomst van de treinen met gasten. Bovendien neemt de veiligheid toe, omdat een directe confrontatie tussen de verschillende supportersstromen niet meer mogelijk is. Supporters van de uitspelende ploeg lopen direct via de 80 meter lange brug naar het terrein voor het risicovak.

DE SUPPORTERS

Van alle voetbalverenigingen heeft Feyenoord altijd de trouwste supporters gehad. Al deze supporters tezamen worden ook wel het Legioen genoemd of de nummer 12.

Het ontstaan van het Legioen is als volgt te verklaren. Toen Feyenoord op het Afrikaanderplein speelde, was een aantal buurtbewoners heel nieuwsgierig. Het waren gewone arbeiders, die samenklonterden en na afloop heel tevreden naar huis gingen, omdat hun “cluppie” had gewonnen. Die tevredenheid brachten zij over op vrienden en familie. En de volgende wedstrijd gingen ook die mee. Zo ontstond de saamhorigheid bij Feyenoord. In die tijd was de werkloosheid groot en veel mensen uit Zeeland en Brabant verhuisden naar Rotterdam in de hoop daar werk te vinden. Ook deze arbeiders werden Feyenoord supporters en zij brachten dit weer over op hun familie in Zeeland en Brabant. Vandaar dat op de dag van vandaag nog veel supporters uit die provincies naar Feyenoord komen.